İbrahim KARAHAN Kişisel İnternet Sitesi

Site 1. rengi

Site 2. rengi

Topbar rengi

Menü ikon

Menü hover

Menü arama

Footer rengi

Tasarım

İNSAN , BABA OLUNCA DA YETİM KALIYORMUŞ!…

19.06.2019
436
REKLAM ALANI
İNSAN , BABA OLUNCA DA YETİM KALIYORMUŞ!…

İNSAN, BABA OLUNCA DA YETİM KALIYORMUŞ!…

Ne sen kendini anlatmak istedin,
Ne ben seni anlayabildim,
Ne vakit yetti, ne sohbet ikimize…
Ne de yaşım kafi geldi,
O gizli hazineyi keşfetmeye…
***
Bir dünya yaşardı, küçük bedeninde,
Saf ve tertemiz bir dünya…
Bazen, ben olurdun, en zor anımda sen,
Aras Çayı coşardı, ‘oğlum’ derken…
O küçücük çakır gözlerinde ….
***

Köy ağasının evladıydın
O rütbeyi, biz hiç bilmedik,
Köylüyle köylü, yetimle yetim …
Saba makamı gibi; duygulu sesin,
Vicdanın öğretmeni, edebin mürebbiyesi…
***

İSTENEN PARAGRAFTAN SONRA ÇIKAN REKLAM ALANI - 1

Son kez koşup vardım yanına, uzaktan,
Derin bir uykuya serilmişti, bitkin bedenin
“Baba” dedim, bir an aralandı gözlerin,
Koca bir ömür bir kaç saniyede tükendi
Sonra, kapandı açılmamak üzere yeniden
***

Neşvedir buruk anıların yuvası
“Baba” hasretinin tesellisi yok ki!…
Ne öğrenirsin ne benimsersin!…
Can kefene, kefen tabuta yakışır da …
Evlada, babasızlık hiç yakışmıyor!…
***

Toz pemde bir çocukluktu yaşadığımız,
Sen, figürüydün her anımızın…,
Kimse ne söyledi, ne de öğretti,
Meğer baba, derin bir özlem imiş…
İnsan, “baba” olunca da yetim imiş..
***
Hayatın serencamı tufan olup savuruyor
Göz gözü görmüyor, sevgi dili tutuluyor
Küçük mesafeler devasa engel oluyor
Ne doya doya sevebildik, ne huzur dolduk
Ne de iyi birer arkadaş olduk!…
ŞİİR: İBRAHİM KARAHAN
TELİF HAKKI ALINMIŞTIR

REKLAM ALANI
ETİKETLER: , ,
BİR YORUM YAZIN

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.

Kitap dostlarıyla kültür yürüyüşümüz devam ediyor... @ İbrahim KARAHAN